Μαξιλαροθήκες
Η διάσταση και το κλείσιμο μετράνε στις μαξιλαροθήκες περισσότερο από την εμφάνιση, γιατί η θήκη πρέπει να εφαρμόζει ακριβώς στο μαξιλάρι. Η πιο συνηθισμένη διάσταση είναι 50×70 εκ., ενώ τα διακοσμητικά μαξιλάρια έχουν 40×40 ή 45×45 εκ.. Ράβονται από βαμβάκι, κρεπ, σατέν, φανέλα, μικροΐνες ή λινό και διαφέρουν κυρίως στην αίσθηση και στην ανάγκη σιδερώματος. Κλείνουν με φερμουάρ, με κουμπιά ή με αναδίπλωση τύπου ξενοδοχείου χωρίς κανένα κλείσιμο.
Μαξιλαροθήκες
Η θήκη προστατεύει το μαξιλάρι από τον ιδρώτα, το σμήγμα και τη σκόνη και πλένεται πολύ πιο εύκολα από το ίδιο το μαξιλάρι. Οι μαξιλαροθήκες πλένονται γι' αυτό περίπου κάθε δύο εβδομάδες, δηλαδή συχνότερα από τα υπόλοιπα κλινοσκεπάσματα. Δύο σετ αξίζουν, ώστε να υπάρχει πάντα ένα έτοιμο όσο το άλλο πλένεται.
Το πιο σημαντικό είναι η διάσταση, που πρέπει να ακολουθεί το μαξιλάρι και όχι το κρεβάτι. Στην Ελλάδα επικρατεί το 50×70 εκ., διαδεδομένο και σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Τα διακοσμητικά μαξιλάρια έχουν συνήθως 40×40 ή 45×45 εκ.. Η θήκη καλό είναι να ξεπερνά το μαξιλάρι κατά ένα ή δύο εκατοστά, ώστε να μη ζαρώνει. Με αισθητά μικρότερη θήκη το γέμισμα παραμορφώνεται και οι γωνίες μένουν άδειες.
Η αίσθηση και η φροντίδα εξαρτώνται πάνω απ' όλα από το ύφασμα. Η βαμβακερή θήκη είναι ευέλικτη, απορροφά καλά την υγρασία και αντέχει τους 60 °C. Το κρεπ έχει ελαφρώς ζαρωμένη επιφάνεια, οπότε δεν χρειάζεται σιδέρωμα και ταιριάζει όλο τον χρόνο. Το σατέν είναι λείο, πιο δροσερό στην αφή και κατάλληλο για το καλοκαίρι, αλλά τσαλακώνεται πιο εύκολα. Η φανέλα και το μικροβελούδο ζεσταίνουν και χρησιμοποιούνται τον χειμώνα, ενώ το λινό είναι αερατό και μαλακώνει σε κάθε πλύση.
Ο τύπος του κλεισίματος καθορίζει πόσο γρήγορα αλλάζει η θήκη. Το φερμουάρ συγκρατεί καλύτερα το γέμισμα και ταιριάζει στην καθημερινή χρήση, αν και πρέπει να κλείνει πριν από την πλύση. Η αναδίπλωση τύπου ξενοδοχείου χωρίς κλείσιμο αλλάζει πιο γρήγορα, ενώ τα κουμπιά και οι φιόγκοι ανήκουν μάλλον στα διακοσμητικά κομμάτια.
Πριν από την πρώτη χρήση συνιστάται πλύσιμο, ώστε να φύγουν τα κατάλοιπα της παραγωγής και να σταθεροποιηθούν τα χρώματα. Τα σκούρα και έντονα χρωματιστά κομμάτια πλένονται χωριστά στις δύο πρώτες πλύσεις, επειδή μπορεί να ξεβάψουν. Τα στοιχεία για τη θερμοκρασία και το στεγνωτήριο βρίσκονται πάντα στη ραμμένη ετικέτα.