Λάμες πριονιού
Η λάμα πριονιού είναι αναλώσιμο, στο οποίο πρέπει να ταιριάζουν το στέλεχος, το μήκος, η οδόντωση και το υλικό. Οι σέγες ζητούν στέλεχος σχήματος T, οι σπαθόσεγες ένα τυποποιημένο στέλεχος μισής ίντσας με το γράμμα S. Το μήκος επιλέγεται δύο ως τρία εκατοστά μεγαλύτερο από το πάχος του υλικού, και τα δόντια ανά ίντσα ανάλογα με το αν η κοπή πρέπει να βγει γρήγορη ή καθαρή. Ο ανθρακούχος χάλυβας HCS πάει στο ξύλο, το διμέταλλο BIM στο μέταλλο και στο καρφωμένο ξύλο, ενώ για πέτρα και τούβλο χρησιμοποιείται κόκκος σκληρομετάλλου.
Λάμες πριονιού
Η λάμα πριονιού είναι αναλώσιμο, και η επιλογή της βαραίνει στο αποτέλεσμα περισσότερο από το ίδιο το πριόνι. Σε κάθε μηχάνημα ταιριάζει άλλη υποδοχή, άλλο μήκος και άλλη οδόντωση, οπότε λάμα για όλα δεν υπάρχει. Τα σετ με πολλά κομμάτια καλύπτουν το συνηθισμένο ξύλο και μέταλλο και συμφέρουν σε όποιον δεν κόβει πάντα το ίδιο. Όποιος επαναλαμβάνει μία μόνο δουλειά, τη βγάζει φθηνότερα με ένα πακέτο ίδιων λαμών παρά με ένα σετ.
Πρώτο πράγμα που πρέπει να ταιριάζει είναι το στέλεχος, δηλαδή το σχήμα της άκρης με την οποία η λάμα πιάνεται στο μηχάνημα. Οι σέγες ζητούν στέλεχος σχήματος T, και η λάμα μπαίνει σε αυτές με έναν μόνο τρόπο. Οι σπαθόσεγες έχουν τυποποιημένο στέλεχος μισής ίντσας με το γράμμα S, γι' αυτό οι λάμες μεταφέρονται από μάρκα σε μάρκα. Μια σήμανση όπως η S1122BF ξεκινά ακριβώς με αυτό το γράμμα, και το υπόλοιπο του κωδικού περιγράφει μήκος, οδόντωση και υλικό.
Το μήκος της λάμας πρέπει να ξεπερνά το πάχος του υλικού κατά δύο ως τρία εκατοστά τουλάχιστον, αλλιώς το δόντι βγαίνει από την κοπή. Οι λάμες γύρω στα 150 χιλιοστά φτάνουν για σωλήνες και λεπτά προφίλ, τα 225 χιλιοστά είναι το συνηθισμένο γενικό μήκος. Για κατεδάφιση και χοντρούς κορμούς πάμε στα 300 χιλιοστά και πάνω, ενώ οι πολύ μακριές λάμες γύρω στα 455 χιλιοστά φτάνουν εκεί όπου το μηχάνημα δεν μπαίνει. Η πιο μακριά λάμα όμως λυγίζει μέσα στην κοπή, γι' αυτό δεν παίρνεται μακρύτερη απ' όσο χρειάζεται.
Το αν η λάμα κόβει ή απλώς τρίβει το καθορίζουν τα δόντια ανά ίντσα. Έξι ως δέκα δόντια πάνε στο ξύλο και στη γρήγορη χοντρή πρόοδο, δεκατέσσερα ως δεκαοκτώ στα προφίλ και στο μαλακό μέταλλο. Πάνω από είκοσι τέσσερα δόντια κόβεται λεπτή λαμαρίνα και ανοξείδωτο, ενώ γύρω στα τριάντα δύο φτάνουμε στην πιο ψιλή κοπή. Στο υλικό πρέπει πάντα να πιάνουν τουλάχιστον τρία δόντια, αλλιώς σπάει δόντι πάνω στην ακμή.
Η τελευταία επιλογή είναι το υλικό της λάμας, που ορίζει τι αντέχει. Ο ανθρακούχος χάλυβας με τη σήμανση HCS είναι φθηνός και ελαστικός αλλά κάνει μόνο για ξύλο, ενώ οι διμεταλλικές λάμες BIM αντέχουν και το λύγισμα και τη θερμότητα και τα βγάζουν πέρα με καρφωμένο ξύλο. Σε πέτρα, τούβλο και ινοτσιμέντο δεν χρησιμοποιείται καθόλου οδόντωση, εκεί κόβει ο κόκκος σκληρομετάλλου που έχει επικολληθεί στην ακμή και τρίβει το υλικό αντί να το κόβει.