Πριόνια μοντελισμού και μίνι πριόνια
Τα πριόνια μοντελισμού και τα μίνι πριόνια κόβουν μπάλσα, λεπτό κόντρα πλακέ, πλαστικό και ορείχαλκο εκεί όπου ένα κοινό πριόνι σπάει το υλικό. Τα μίνι έχουν πλατιά και άκαμπτη λάμα για ίσιες κοπές, ενώ τα τοξωτά σε σχήμα U λεπτή εναλλάξιμη λάμα για καμπύλες και ανοίγματα. Τα δόντια ανά ίντσα κυμαίνονται στα πριόνια μοντελισμού από τριάντα ως εξήντα, ενώ οι λάμες για τοξωτά αριθμούνται από το οκτώ ως τα οκτώ μηδενικά. Η λάμα μπαίνει με τα δόντια προς τη λαβή, γιατί το τοξωτό πριόνι κόβει τραβώντας προς τα κάτω.
Πριόνια μοντελισμού και μίνι πριόνια
Τα πριόνια μοντελισμού και τα μίνι πριόνια κόβουν εκεί όπου ένα κοινό πριόνι σπάει το υλικό ή δεν χωράει. Την πρώτη ομάδα την αποτελούν τα μίνι πριόνια με άκαμπτη και πλατιά λάμα, που βγάζουν ίσια κοπή σε μπάλσα, λεπτό κόντρα πλακέ και πλαστικό. Τη δεύτερη την αποτελούν τα τοξωτά πριόνια σε σχήμα U, στα οποία τεντώνεται λεπτή εναλλάξιμη λάμα για καμπύλες και ανοίγματα. Την τοξωτή εκδοχή τη χρησιμοποιούν κυρίως κοσμηματοποιοί και αργυροχόοι, επειδή περνά και ασήμι και ορείχαλκο.
Το πλάτος της λάμας κάνει τη διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες, γιατί αυτό κρίνει αν η κοπή θα πάει ίσια ή σε τόξο. Η πλατιά και άκαμπτη λάμα δεν ξεφεύγει μέσα στο υλικό και κρατά τη γραμμή ακόμα και χωρίς οδηγό. Η λεπτή λάμα στο τόξο γυρίζει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση και περνά κλειστές στροφές. Όποιος χρειάζεται και τα δύο αγοράζει και τα δύο πριόνια, γιατί το ένα δεν αντικαθιστά το άλλο.
Στο λεπτό υλικό ταιριάζει όσο πιο ψιλή οδόντωση γίνεται, γι' αυτό κοιτάζονται τα δόντια ανά ίντσα. Τα πριόνια μοντελισμού έχουν τριάντα ως εξήντα δόντια ανά ίντσα, πράγμα που αφήνει λεία ακμή ακόμα και σε κόντρα πλακέ ενός χιλιοστού. Οι λάμες για τοξωτά πριόνια αριθμούνται αντ' αυτού από το οκτώ ως τα οκτώ μηδενικά, όπου το οκτώ είναι το χοντρότερο και τα οκτώ μηδενικά το ψιλότερο. Ο κανόνας των τριών δοντιών σε επαφή ισχύει και εδώ, αλλιώς σπάει δόντι πάνω στην ακμή.
Το τοξωτό πριόνι δουλεύει μόνο όταν το τέντωμα της λάμας επαρκεί, γιατί η χαλαρή λάμα στρίβει και σπάει. Το τόξο πιέζεται ελαφρά πριν το σφίξιμο, η λάμα πιάνεται και στις δύο άκρες και με το που αφήνεται τεντώνεται μόνη της. Στα ρυθμιζόμενα τόξα αλλάζει και το βάθος, δηλαδή πόσο μακριά από την άκρη μπορεί να γίνει η κοπή. Το ατσάλινο τόξο κρατά το τέντωμα καλύτερα από το αλουμινένιο, από την άλλη ζυγίζει περισσότερο και φαίνεται στη μακριά δουλειά.
Η λάμα του τοξωτού πριονιού μπαίνει με τα δόντια προς τη λαβή, γιατί η κοπή γίνεται τραβώντας προς τα κάτω. Το σπρώξιμο δεν ωφελεί, το πριόνι οδηγείται με το ίδιο του το βάρος και τον ρυθμό τον δίνει το μήκος του τραβήγματος, όχι η δύναμη. Στο μέταλλο η λάμα αλείφεται με κερί μέλισσας και το κομμάτι ακουμπά σε ξύλινο στήριγμα πάγκου με εγκοπή, αλλιώς το λεπτό τεμάχιο λυγίζει.