Σανίδες SUP
Αυτή η κατηγορία περιέχει τις ίδιες τις σανίδες χωρίς αξεσουάρ, φουσκωτές και σκληρές. Η πρώτη επιλογή είναι ακριβώς ανάμεσά τους: η φουσκωτή μαζεύεται σε σακίδιο και αναπηδά από την πέτρα, η σκληρή είναι πιο άκαμπτη και πιο γρήγορη, αλλά θέλει χώρο και παθαίνει ζημιά πιο εύκολα. Από τη μύτη καταλαβαίνεις μετά για τι είναι φτιαγμένη η σανίδα: η στρογγυλή σημαίνει σανίδα γενικής χρήσης, η μυτερή σανίδα περιήγησης ή αγώνων. Τα υπόλοιπα κρίνονται κάτω από το νερό και στο κατάστρωμα, δηλαδή στα πτερύγια, στους κρίκους D και στο αντιολισθητικό.
Σανίδες SUP
Οι σανίδες αυτής της κατηγορίας πάνε από τις γενικής χρήσης ως τις αγωνιστικές και από τις πιο κοντές ως τις δεκατεσσάρων ποδιών. Εδώ θα βρεις φουσκωτές και σκληρές, μονοθέσιες αλλά και τέτοιες που χωράνε έναν ενήλικα με παιδί ή με σκύλο. Διαφέρουν στο σχήμα, στο μήκος, στο πλάτος, στον αριθμό των πτερυγίων και στο πόσα μπορείς να δέσεις στο κατάστρωμα. Τα κουπιά, οι τρόμπες και τα leash βρίσκονται στην ανώτερη κατηγορία, εδώ ο λόγος είναι για την ίδια τη σανίδα.
Η πρώτη απόφαση είναι φουσκωτή ή σκληρή, και σε αυτήν δεν μετράει πρώτα απ’ όλα η τιμή. Η φουσκωτή μαζεύεται σε σακίδιο, ταξιδεύει στο πορτμπαγκάζ, επιβιώνει από ένα χτύπημα σε πέτρα και ξεχειμωνιάζει στο μπαλκόνι. Η σκληρή από εποξειδική ρητίνη ή από σύνθετα υλικά είναι πιο άκαμπτη, οπότε με την ίδια δύναμη κουπιάς πάει πιο γρήγορα και μεταφέρει καλύτερα την ενέργεια στο νερό, αλλά απαιτεί μπάρες οροφής και στεγνό χώρο. Η διαφορά φαίνεται και μετά από ατύχημα: στη σκληρή σανίδα τρυπάει το κέλυφος, ενώ η φουσκωτή συνήθως μόνο γδέρνεται.
Το σχήμα της μύτης αποκαλύπτει πριν καν διαβάσεις την περιγραφή για τι είναι φτιαγμένη η σανίδα. Η στρογγυλή ή στρογγυλεμένη σημαίνει σανίδα γενικής χρήσης για ήρεμο νερό και μικρό κυματάκι, πιο φαρδιά και πιο συγχωρητική. Η μυτερή ανήκει στην περιήγηση, συνήθως ανάμεσα σε έντεκα και μισό και δεκατέσσερα πόδια, γιατί η μακρύτερη και στενότερη σανίδα κρατά την πορεία, οπότε κάνεις λιγότερες διορθωτικές κουπιές. Η αγωνιστική πάει ακόμη παραπέρα και πληρώνει το καλύτερο γλίστρημα με τη μικρότερη αρχική ευστάθεια, πάνω στην οποία ο αρχάριος δεν στέκεται.
Κάτω από το νερό κρίνει η διάταξη των πτερυγίων και οι παραλλαγές είναι συνήθως τρεις. Ένα μόνο μεγάλο κεντρικό πτερύγιο προβάλλει τη μικρότερη αντίσταση και πάει πιο γρήγορα, αλλά κρατά χειρότερα την πορεία αν δεν είναι αρκετά βαθύ. Η διάταξη δύο συν ένα προσθέτει δύο μικρά πλαϊνά πτερύγια που βοηθούν και στην ευστάθεια και στην πορεία, και είναι η πιο ευέλικτη. Για ρηχά και για ποτάμι χρειάζεται εύκαμπτο πτερύγιο, που στο χτύπημα λυγίζει αντί να σπάσει, και στα πτερύγια που κουμπώνουν χωρίς εργαλείο υπολόγιζε ότι ένα δυνατό χτύπημα από πίσω μπορεί να τα ελευθερώσει.
Στο κατάστρωμα κρίνουν το αντιολισθητικό και η θέση των κρίκων D. Οι μπροστινοί κρίκοι κρατούν το λάστιχο για το σακίδιο και το μπουφάν, οι μεσαίοι επιτρέπουν να δέσεις κάθισμα καγιάκ, και ο κρίκος στη μύτη χρησιμεύει για τη ρυμούλκηση δεύτερης σανίδας. Το αντιολισθητικό είναι πιο χρήσιμο όσο πιο μακρύ είναι, γιατί μόνο τότε φτάνεις πίσω και γυρίζεις τη σανίδα επιτόπου, ενώ ένα κοντό νησάκι κάτω από τα πόδια δεν σε αφήνει ως την πρύμνη.